De verbouwing van het "nieuwe" skûtsje:

Afgelopen winter heeft het skûtsje in Harlingen gelegen waar al het noodzakelijke ijzerwerk is gedaan om het skûtsje aan de eisen van SKS te laten voldoen.

Het belangrijkste wat dat betreft, was dat het skûtsje te lang was om aan de wedstrijden mee te mogen doen. De lengte (over het dek gemeten) mag maximaal 19 meter 50 zijn. Daarom is er in januari 40 centimeter tussen het schip uit gehaald.

Hieronder ziet u het stukje wat hierboven mist.

De twee helften worden tegen elkaar aan getrokken

Om het model van een skûtsje zoveel mogelijk intact te houden, moet dat altijd op het diepste punt in de zogenaamde "zeeg" doormidden worden gebrand wanneer het wordt verlengd, of zoals in dit geval wanneer het wordt ingekort. Dat diepste punt ligt ongeveer op de helft van de lengte van het schip, dus altijd achter de mast. Daardoor werd ons voordek te lang volgens de regels van de SKS nadat het schip was ingekort. Daarom is de mastkoker nu dus een stukje naar voren gezet. Daarmee moeten dan ook de bevestigingen van het want worden verplaatst. Hierboven ziet u waar de oude mastkoker is weggehaald.

Boven de oude mastkoker, en hieronder de nieuwe...

En ook de motor die in het skûtsje stond (en natuurlijk de schroefas en schroef) moesten uit het schip worden gesloopt, omdat in de wedstrijdschepen van de SKS geen motor mag staan.

Ook de loefbyter was te lang....

Bovenstaande zaken zijn allemaal het gevolg van verschillen tussen de regels van de SKS en IFKS(waar dit skûtsje al jaren zeilde).

Met vereende krachten van de bemanning is in de eerste plaats heel veel roest uit het ruim onder de buikdenning vandaan gehaald, en er zijn een paar nieuwe stukjes ijzer in het vlak gezet op plaatsen waar dat niet meer dik genoeg was, en er zijn een paar deukjes uit de zij van het schip gehaald. Al het ijzerwerk is klaar en het ruim is helemaal geconserveerd en er is een nieuwe buikdenning in gelegd zodat we daar de eerste tientallen jaren geen omkijken meer naar hebben. Ook is er een nieuwe luikenkap op het ruim gemaakt omdat de oude luikenkap ook niet aan de regels van de SKS voldeed.

De nieuwe luiken worden op maat gemaakt.

Toen is op de plaats waar het skûtsje 40 centimeter is ingekort en bij nog enkele beschadigingen, het onderwaterschip weer mooi glad gemaakt met plamuur en daarna is het hele skûtsje boven de waterlijn buitenom en aan dek en de roef nog helemaal geschilderd, zodat het er deze zomer mooi bij ligt voor de start van het zeilseizoen.

  
We hadden in de grote loods waar het skûtsje in stond een tent gebouwd, om met kachels de goede temperatuur en vochtigheidsgraad te bereiken die nodig zijn voor het plamuren en schilderen van het schip.

Ondertussen zijn er nieuwe deurtjes gemaakt voor de ingang van de roef, en ondertussen werd er ook druk gewerkt aan een nieuwe mast en gaffel. Die nieuwe mast en de gaffel zijn nu ook klaar. Dan hebben we ook nog zwaarden nodig, en een giek. Het roer en het helmhout zijn intussen ook opgeknapt, en zodanig veranderd dat ze aan de SKS eisen voldoen. Nadat op dinsdag 25 maart het skûtsje in Harlingen weer te water is gelaten en in Staveren de nieuwe mast was opgehaald, moesten op vrijdag 28 maart de exacte lengte en breedte op de waterlijn en de diepgang van het schip door de SKS gemeten worden, zodat we precies uit kunnen rekenen hoeveel oppervlakte aan tuig we mogen voeren tijdens de wedstrijden. Toen dat bekend was kon de zeilmaker (de Boer Akkrum) aan het werk met het nieuwe tuig. Dat is inmiddels klaar, en we hebben al een paar keer gezeild. Ook de nieuwe zwaarden en giek zijn klaar, en we zijn begonnen om alles goed uit te gaan trimmen, door zo veel mogelijk te zeilen met de volledige bemanning, waar onder enkele wedstrijden zoals de Friso Bokaal en Lemmer Ahoy (lees meer hierover op 'nieuws' en 'evenementen').

Dinsdag 25 maart is het skûtsje weer tewatergelaten in Harlingen en naar Staveren gebracht door schipper Meindert de Groot en zijn vrouw Holk, langszij hun plezierjacht de "Ribbeklauwer". Daar moest de nieuwe mast aan boord worden gelegd en donderdag zijn ze naar IJlst gevaren waar vrijdag 28 maart 2003 de noodzakelijke metingen zijn verricht door de SKS.

Hier is het volledig geschilderde skûtsje, vlak voor de tewaterlating in Harlingen op 25 maart 2003.

Wij danken dhr. Jan R. Brandsma voor de mooie foto's die in Harlingen zijn gemaakt.

Op 28 maart 2003 is het skûtsje in Drylts door de SKS helemaal opgemeten.

Hieronder ziet u hoe de mast is gemaakt:

Een vierkante mast?

De volgende plank wordt vlak geschaafd om erop te worden gelijmd.


Een nieuwe emmer met lijm wordt aangemaakt.
 


De lijm wordt goed verdeeld, zodat de volgende plank erop kan worden gelegd.



Dan worden de planken stevig op elkaar vastgeklemd, en dan moet de lijm eerst drogen.


Het werk wordt geinspecteerd door een vertegenwoordiger van de SKS.

	Hier wordt de mast, die inmiddels ook rond is gemaakt, op 28 maart door SKS vertegenwoordigers gekeurd en opgemeten.

Afgelopen winter is er heel wat werk verzet. En veel werk wordt door de bemanning van het skûtsje, bestuursleden van de stichting en door enkele vrijwilligers en supporters gedaan. Maar voor sommige werkzaamheden moeten uit gebrek aan tijd en gebrek aan deskundigheid, mensen worden ingehuurd, en er is natuurlijk veel materiaal benodigd wat betaald moet worden.

Daarom doen wij een beroep op iedereen die het SWH skûtsje een warm hart toedraagt om ons met hulp, en indien mogelijk, financieel te steunen, zodat wij alles zo vlug mogelijk helemaal optimaal klaar kunnen maken voor de wedstrijden. En wanneer wij het skûtsje helemaal zeilklaar hebben, moeten we natuurlijk nog heel veel zeilen om alles na een zo ingrijpende verbouwing goed uit te trimmen.

Lees meer over de mogelijkheden om de stichting financieel te steunen op deze site.

Terug naar de bladzijde van de skûtsjes.